Dilemma

Gedachteloos loop ik door het kleine winkelstraatje bij het Julianaplein. Links van mij valt mij een mevrouw op die achter haar rolstoel loopt. Ik merk een gevoel van respect omdat zij kennelijk aan de beterende hand is, of gewoon zelf een klein stukje wil lopen. Allemaal gedachten die op geen enkel stukje informatie gebaseerd zijn. Ze loopt langzaam en loopt op de rekken af die buiten bij het Kruidvat staan. Gelijk schieten mijn gedachten naar de keer dat ik binnen betaald had en buiten een pak WC-rollen kon pakken, dat voelde heel gek terwijl ik niets vreemds deed.

Ik zie haar een groot pak wc-rollen in de tas stoppen die op de zitting van haar rolstoel staat. Ik kan de neiging niet weerstand en keer mij, zodra ik haar gepasseerd ben, om en kijk of ze de winkel ingaat. Ze propt het goed weg, ik loop langzaam achteruit en blijf gebiologeerd kijken….gaat ze de winkel in…..?

Maar nee ze loopt, al snuffelend in de andere rekken quasi onschuldig, gewoon door. Ik ben perplex. Een heterdaadje, zomaar op klaarlichte dag.

En dan gaat het bij mij van binnen te keer. Ga ik haar aanspreken? Moet ik iets roepen? Zie je het voor je? Houd de dief!!!

Maar ik doe niets, ik draai mij langzaam om en mijn hersenen kraken bij het oplossen van dit dilemma. Want natuurlijk mag ze niet stelen, maar het Kruidvat zet die bakken onbewaakt buiten op de stoep en houd zelf geen oogje in het zeil. Moet ik dat dan doen? Daarbij schiet ook de gedachte door mijn hoofd dat als je een groot pak WC-rollen van €1,97 moet stelen, dat het dan misschien wel heel slecht met je gaat. Moet ik haar verklikken?

Ondertussen is de vrouw in kwestie de hoek al omgeslagen en uit beeld verdwenen.

Ik loop de bibliotheek in en haal het door mij gereserveerde boek. Als ik weer langs het Kruidvat loop blijf ik denken; heb ik hier nu goed aan gedaan? Had ik haar moeten aanspreken? Zou je iemand moeten aanspreken die het misschien heel moeilijk heeft? Had ik bij het Kruidvat naar binnen moeten gaan en het pak WC-papier voor haar moeten betalen? Misschien was dat de meest elegante beslissing geweest.

Ik vind het een vreselijk dilemma en ben er tot op de dag van vandaag nog niet uit of ik juist gehandeld heb.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *