Ei-Tempera

Het eerste ei-tempera schilderijtje betreft Nola kleindochter van mijn broer. Hij kreeg dit als verjaardagscadeautje op 14 februari 2018.

Navigatie Avontuur

Op de nieuwjaarsreceptie waren Marc Langer en ik in gesprek geraakt en ik kreeg een uitnodiging om een keer naar zijn atelier te komen, we spraken kort geleden af.

De instructie: In Rotterdam eruit, overstappen op het eerste perron voor het Nationale Nederlanden gebouw, alles met een 2 gaat naar de halte Vierambachten.

Op Rotterdam Centraal was het een weerwar van trams en allemaal naast het Nationale Nederlanden gebouw. Ik vond een tijdtabel met alle haltes erop en jawel Vierambachten stond erbij, tram 21/24 moest ik hebben. 

Ik stuurde een berichtje dat ik over 2 minuten met lijn 21 kwam, Marc zou dan naar de halte lopen en mij ophalen. Toen ik bij de halte Beurs kwam begon de twijfel, de Metro heeft daar ook een halte, waarom mij bij het Centraal Station laten uitstappen? Ik dacht; niet eigenwijs zijn, heb vertrouwen. En dus bleef ik zitten en keek naar de voorbij schuivende drukte. 

Trams in Den Haag tonen een halte of 4 vooruit, in Rotterdam niet. Ik werd onrustig de rit duurde wel erg lang. Toen besloot ik een dame, in dienst van de RET, aan te spreken. Op mijn vraag wanneer de halte Vierambachten kwam barstte zij in lachen uit. ‘Ach kind, dan ga je de verkeerde kant op!’. Zij adviseerde mij te blijven zitten want het eindpunt naderde en dan ging de tram terug en werd lijn 24!. Mijn halte was ongeveer 3 of 4 haltes na het Centraal Station. Ik dacht Marc even een berichtje te sturen maar ik ontdekte dat mijn batterij leeg was, er zat niets anders op dan lijdzaam de terugrit uit te zitten.

Zonder telefoon kon ik het adres niet meer checken maar ik dacht het adres wel te weten en al vragend zocht ik mijn weg, Old School Navigatie zeg maar. Maar hoe ik ook zocht, en vroeg, mijn bestemming vond ik niet. In een Grand Café zat een behulpzame jongeman die op zijn (wel werkende) telefoon liet zien waar het was. Gelukkig was het nog redelijk dichtbij en ik zag het eindpunt al voor ogen. 

Helaas ging in die straat de nummering niet ver genoeg en dus kon het daar niet zijn. In een bibliotheek gevraagd, verwezen naar een garagedeur die het niet kon zijn want het was een totaal andere straatnaam. En zo doolde ik een tijdje rond. Ik begon dorst te krijgen en een toiletbezoekje zou ook heel welkom zijn. Dan maar op mijn schreden terug naar het Grand Café. Het toiletbezoek bracht opluchting, de bestelde thee leste de dorst. Bij het tafeltje waar ik zat was een stopcontact en na 5 minuten had ik weer contact met Marc. Die had inmiddels al een paar berichtjes gestuurd, waaronder: Uitstappen!!! Die had ik niet kunnen lezen. Hij kwam mij halen en zei met een grote grijns: Ben je op avontuur geweest? Ja een avontuur was het zeker dat gelukkig toch eindigde in een heel gezellig atelier bezoek.