Niet parkeren wegens evenement

De borden worden al de hele week overal in de stad geplaatst. De route ligt al jaren vast maar dit keer is er toch het een en ander veranderd. Wellicht is het sjouwen met de cadeaus toch te zwaar over de lange route. En ja ook alle opbrekingen in de stad zorgen natuurlijk voor onverwachte obstakels en dat betekent je flexibel opstellen en een andere route plannen.
Dat de dagen donkerder en natter worden doet mijn hartje altijd weer sneller kloppen want dan nadert de feestdag met rasse schreden, ieder jaar zeg ik weer dat ik er niet aan doe. Maar ja naarmate die dag dichterbij komt slaat de twijfel altijd weer toe. Want heb ik er eigenlijk wel zin in?Al dat gedoe en die drukte. Er moeten versnaperingen komen, drankjes ingekocht worden. Het is veel werk en ik word er ook niet jonger op.

Maar het is toch vooral de gezelligheid met elkaar die de doorslag geeft. De vraag is wat men dragen zal. Ieder jaar borrelt de discussie weer op, wel schmink of geen schmink het blijft een lastig iets. Want je wilt ook niemand voor het hoofd stoten en zelf eigenlijk ook wel een beetje knap voor de dag komen. Ik denk dat ik dit jaar voor een meer natuurlijke teint ga.

Ok de route wordt dus al afgezet en dit weekend gaat het dan eindelijk gebeuren. Ik kan er bijna niet van slapen, vol verwachting klopt mijn hart. Wat ik alleen niet zo goed begrijp is dat de route eindigt bij het plein. Waarom zouden ze toch iedere keer voor het plein kiezen? Het is er koud en winderig en waarschijnlijk dit jaar ook nog eens nat! Dat er veel mensen terecht kunnen snap ik wel maar ach zoveel mensen verwacht ik eigenlijk niet.

Nou ja ik wachtte het gewoon geduldig af en 18 november werd het weer een enorm evenement….. op mijn verjaardag.

Genderneutraal

Ik krijg er de kriebels van als ik de kreet genderneutraal hoor. Waar is ons onderscheidend vermogen gebleven?
Zijn er ineens geen mannen, vrouwen, meisjes en jongens meer? Zijn de borsten, baarmoeders en penissen ineens verdwenen? Wat is de reden dat we in een soort van ontkenningsfase schieten?

Het is hetzelfde als een aantal jaren geleden dat iemand ineens verkondigde “ik zie geen zwart of wit, voor mij is iedereen gelijk” en daar gaat het volgens mij nu net mis. Want wat is een schilderpalet zonder alle verschillende kleuren en nuances, de tonen, de warme en koude kleuren, de sprankelende en de wat minder aanwezige kleuren. Ze hebben allemaal een functie. Vooral bij schilderen bestaat het een bij de gratie van de ander, wat licht is en wat donker is versterkt elkaar, complementaire kleuren, primaire kleuren ze zijn allemaal van even groot belang voor de kunstenaar. Juist die verschillen, juist die kleuren het maakt het leven mooier. En in mijn ogen geldt dat ook voor de natuur, de bloemetjes en de beestje waar wij als mens gewoon toe behoren.

Natuurlijk begrijp ik de intentie wel, er zou geen waardeoordeel moeten hangen aan het feit of je als jongetje of als meisje bent geboren, er zou geen vaste rolverdeling hoeven zijn als je dat niet wilt, de vrijheid om te kiezen in welke kleuren jij je hult of in welke kleding jij je graag vertoont moet jouw keuze zijn en blijven. Dit doet niets af aan het feit dat je een mens bent. Een mens van vlees en bloed, eentje met borsten of eentje met een penis, of in sommige gevallen zelfs allebei of met minder. Je ogen sluiten voor die verschillen lijkt mij een beslissing die maakt dat je jezelf tekort doet. Als je al geen hokjes denken meer wilt DOE DAT DAN GEWOON NIET, maar ga er niet weer een term voor bedenken die de hele hopsa weer in een hoekje drukt. Dat spastische gedoe maakt dat iedereen er toch meer last van heeft dan gemak en ja er is nog een hoop te winnen op het gebied van tolerantie naar elkaar toe, maar laat dat ons niet al onze prachtige kleurige vormen van de mensheid ontnemen. Erken wie je bent! We zijn een mensenras met vele vormen en vele kleuren en daarin zit nou net de lol van het leven. Allen even waardevol!